Kalem kılıçtan keskin değilmiş, gördü kavradı.Keskin bir kılıç karşısında kalem, susar, tırsardı, k

Kalem kılıçtan keskin değilmiş, gördü kavradı.Keskin bir kılıç karşısında kalem, susar, tırsardı, k
Kalem kılıçtan keskin değilmiş, gördü, kavradı.Keskin bir kılıç karşısında kalem, susar, tırsardı, kalemlikten çıkardı.Sustu.Anladı.

10 Aralık 2016 Cumartesi

İyilik biter mi?

Anne ben kapitalist oldum!

     Günün felsefik sorucuğunu sormakla başlıyorum işe. Neden bu sorucuk beynimin dehlizlerinde aniden peydahlandı peki? Yanaşın, anlatayım.
     Ben kuşlardan da küçükken, ormanda, yedi cüce şeklinde pamuk prensesin etrafında büyüdük. Okul çağımıza gelince, köyde  okul olmadığı için, kente göç ettik. Göç ettik ama yazları köyde, kışları yani okul zamanı şehirdeydik. Ama patates , fasulye gibi temel gıdalarımız köyde kendimiz yetiştirdiğimiz için bi ayağımız her zaman kırsaldaydı. Yani, yarı köylü/şehirli bi porottipim anlayacağınız:)
         Ama efendim mevzu o değil bakın mevzu ne. Bir kara kış köye gittik ve pazartesi okullar açılacağı için şehre gelmemiz gerekiyordu.Ama kar öle bi yağdı ki, yolllar kapandı köy minübüsü gelmedi.Biz de yedi cüce pamuk prensesin etrafında, yola koyunduk. En küçük cüce pamuk prensesin sırtına bağlı tam onbeş kilometre yürüdük .Yanımızda arabalar geçiyordu bi çoğu boştu ve biri bile durup bizi almadı. Ve kaydı zaman 30 yıl sonrada durdu.
   Köyden arabamla son gaz geliyorum.Hiç bir çocukluk anımı unutmuyorum bu arada çok matah bişeymiş gibi söylemiyorum ama öle işte.Neyse, yine aynı köy yolunda,  şehre geliyorum, aha 3 küçük oğlancık sırtlarında çantalarıyla otostop çekiyorlar. Aniden zaman kırıldı ve çocukluğa düştüm!!!Ve hop frene bastım geri geri gelip oğlancıkları arabama aldım. Bayan olduğumu görünce, şaşkoloz oldular tabi.). Hasbihal ettik azcık büyüyünce yolda kalanları almayı unutmayın diyip şehre bıraktım onları.
          Ertesi günü arkadaşla konuştuk bu olayı.Kendisi evli ve 3 çocuklu. Cıkss  dedi, doğru yapmadın. Senin yüzünden şimdi o çocuklar kötü niyetli birilerinin arabalarına binebilirler. Ayrıca sana da zarar verebilirlerdi.Sense iyilik yaptığını sanıyorsun ama aslında iyilik yapmadın.
        Yok artık diye çırladım!!! O allahın s..tir ettiği dağda o çoçukları bırakamazdım! arabam bomboştu ve onlar saatlerce yürüyeceklerdi, evet o ihitmal var ama çok düşük.Tüm riskleri göze alarak iyilik yapıyorum ben, yine olsa yine yaparım!!!

       Sadece bu olay değil tabi, geçenlerde suriyeli, afgan çocuklara fahri olarak türkçe dersi vemeye başladım. Bi arkadaş bana gülerek dedi kİ; büyüsünler allahu ekber diyip önce seni ..kecekler!!!
İskenderileyi hypatiyayı anımsadım o an.
Evet olabilir dedim ama belki de, iyi bir insan olup bana teşekkür edecekler. Bu küçük olasılığa oynuyorum işte ben! ya tutarsa?

İyilik biter mi? Bitmesin istiyorum. Dayanın !

 Ayrıca doğru benim,  vazgeçmeyeceğim.



Hiç yorum yok: