Kalem kılıçtan keskin değilmiş, gördü kavradı.Keskin bir kılıç karşısında kalem, susar, tırsardı, k

Kalem kılıçtan keskin değilmiş, gördü kavradı.Keskin bir kılıç karşısında kalem, susar, tırsardı, k
Kalem kılıçtan keskin değilmiş, gördü, kavradı.Keskin bir kılıç karşısında kalem, susar, tırsardı, kalemlikten çıkardı.Sustu.Anladı.

12 Mart 2016 Cumartesi

bEynİm ErÖR veriyor! ya sizin ki?

    Hayattaki Ceteris Paribuslar...
         Benim sürümümde bi sorun var sanırım;  beynimi, kurcaladığım için mi böyle oldum bilmiyorum. Sürekli erör veriyorum, arada kendimi kapatıyorum.
Kendimi kapattığım zamanlar var yaaaa, bi uyanıyorum ki, her şey değişmiş tabi, dostlarım bana küsmüş, kaç kez aradık, niye telefona bakmadın diyolar, çiçeklerim de, ölmüş:( kendimi kapattım diyemiyorum tabi,:
      Kafam gitgide ağırlaşıyor ayrıca.Bulduğum her şeyi okumamla, alakalı sanırım.  İştahı dindirilemeyen obez bi beynim oldu sonucta. Bulduğum her şeyi beynime attım. Çöp konteynırı gibiyim, şimdi de:(( kötü kokular yayıyorum:(( bilgi beni zehirliyor, kusacağım sanırım.
          Byt lar artınca tabi, işlemci hızım da yavaşladı.Mavi ekran veriyorum arada,format atacağım kendime. Bu yaşlarda akıllara zarar! ama tek yol devrim gibi bişey oldu şimdi de.Yeniden de yüklenmek istemiyorum ayrıca, istirham edeceğim . Karanlık kaplasın ekranı. Olur. ‎

           Bu format, işi aslında akıl hastanelerinde kullanılıyor. Beyine elektro şok verilerek yapılıyor sanırım.İşe yarıyor mu ? ‎

Kafa kaç volt elektiriğe dayanır acaba hımm... ‎

Vücuduma elektrik girmişliği var ama. Bi keresinde elektirik çarpmıştı iki numaralı ablamı, onu kurtarmak için, ona sarılınca, tüm elektirik bana geçmişti. 

        Nasıl oldu bilmiyorum evdeki musluklar elektriklenmişti. Ev dediysem 2 göz bi yer işte.Kendi evimiz diye gurulanırdı büyük ağaç. Büyük ihitimal elektrik kaçağı olmuştu. Musluğu tutunca ablam,  çığlık çığlııkkk, alamıyor eli yapıştı musluğa!.. Yan odadan koştum geldim, yapıştım ona.  Bu sefer bana geçti elektrik.  Ne olduğunu anlayamadım tabi.  Sonra volt düştü herhalde, fırlattı bizi yatağa doğru küütt diye çakıldık yere. Ölmedik işte. Doğal seleksiyondan sağ kalanlardanım bana bişey olmaz felsefem buradan  geliyor sanırım.:) ‎

Gelip buraya kusuyorum arada:) ‎İy geliyor bana:(
Kusmukla besliyorum sizi, bilgimle zehirliyorum:))) ‎

Beynimi besleyince vücudum zayıflıyor yalnız:) ‎
Sporu bırakmam lazım gitgide zayıflıyorum, yok olcam sanki:((
           Bu sabah fark ettim!!.  Sardunyaların yeşermiş yine!!karda,  onları balkonda unutmuştum, soğuktan donmuştu hepsi. Dişlerimi fırçalamadığım, saçlarımı taramadığım, kendimi kapattığım, o kayıp zamanlara denk gelmişlerdi.) Şimdi baktım, filizlenmiş biri, uzatmış elini bana, "uyanmışsın dedi" gülümsedim, gülümsedi, azcık su verdim, içti.))
Şimdi topraklarını değiştirecem, yaptığım kötülüğü unutturmaya çalışacam onlara, sonucta çok yakınlarını kaybettiler:( 
           İsteryerek olmuyor tabi, bazen kendimi kaybediyorum. Arayıp bulamıyorum ayrıca. İçime doğru mağaralar var,  o kuytu köşelerin birindeyim ama nerde? işte o süreçte, oldu olanlar, kar yağdı, soğuktan dondu buncağazımlar:(ben kaybolmuşum ,kendimi arıyordum, dedim ama nafile:( hayatta ceteris paribuslar yok işte, sen sabit kaldığın süreçte diğerleri hep değişken:(insafı yok bu fonksiyonların:((
      Bi keresinde doğum günümmüydü. Bi arkadaş, kaplumbağa getirdi bana. Su kaplumbağası öğğkk..öle çirkin ki, bakamıyorum onlara. Ama can yaaaaa, sonra alıştım tabi. Yemliyorum arada onları, sularını da, değiştiriyorum. Sonra bi gün kayboldum yine. Nası bi kayboluş ama anlatamam. Düşmüşüm en derine. Mağaraları severim aslında, sevdiysem artık;  ne kadar kaldım bilmiyorum. bi sabah uyandım, bi baktım kaplumbağalarım telef olmuş.(( üzüldüm tabi.( diyeceğim o ki, kendini kaybedip bulamamak çok fena bişey:( Siz siz olun, kendinizi kaybetmeyin:((aklınıza mukayyet olun!! net.

4 yorum:

Guven dedi ki...

Önce kaybet; sonra bul! BÜYÜK SEVİNÇ...

Nefer Neferteti dedi ki...

Evet ama, kaybediş safhası çok feci.( kaybetmeden önlem alın diyor bence burda yazar:)

Guven dedi ki...

Önceliği hep aklı verirse,yaşamın bütün heyecanı,denemediği tatmadığı eylemlerin hasretini çekmez mi;büyük sevince susamış kişi,diye düşünür okuyucu...

Nefer Neferteti dedi ki...

Büyük sevinçi yaşamak için başka mecralar aramalı insan bence, aklı kaybedip bulamama durumuda var sonuçta:)yine de denemeye değer diyorsa insancık, yolu açık olsun o zaman der, yazar kişisi:))